ไม่เคยเชื่อฟ้าชะตาลิขิต
บางทีชีวิตคนเราต้องท้าทาย
บางครั้งก้ต้องดึงดัน
ให้มันสุดโต่งเข้าไว้ ..

ชั้นนั้นดื้อชั้นด้านใช้ได้อย่างที่เห็นกัน
ปรัชญาข้อคิดคารมคมคาย
เคยนำมาใช้พูดคุยอยู่ทุกวัน
เหมือนชั้นรู้ทุกเรื่อง
ปราดเปรื่องกับสิ่งเหล่านั้น
ที่ชั้นพูดชั้นพร่ำมานาน
ก็ได้แต่พูดไป ..

* ใต้ฟ้าดาราพราวพราย
ยามหัวใจไกลโลกมายาว
ก็จะเป็นเวลามานอนสะท้านหวั่นไหว
เดียวดายอยู่ใต้หมู่ดาวสาดส่องแสงสกาวสุกใส
ที่ดูจะไกลเกินคว้าทุกที

เมื่อยามท้อแท้และมีน้ำตา
ดวงดาวบนฟ้าคือเพื่อนที่ฉันมี
หวังไว้สูงเท่าไหร่ ก็มาได้ไกลแค่นี้
แค่ได้ฝันถึงเรื่องดี ๆ อยู่ใกล้ ๆดาว

เป็นเพียงแค่ใครสักคนที่ไปไม่ถึงดวงดาว
ฉันยังเดินบนดิน ขีดเขียนเรื่องราว เศร้าๆต่อไป